افتاد ، و چون به هوش آمد عرضه داشت : تو را به خدا و حرمت جدّت قسم مىدهم كه به پارچه‌اى مفتخرم نمايى تا آن را كفن خود قرار دهم ؟ مولاى ما دست زير مسند خود برد و سيزده درهم بيرون آورد و فرمود : اين را بگير و غير از اين را براى خودت مصرف مكن و آنچه خواستى محروم نخواهى شد ، البتّه خداوند اجر نيكوكاران را ضايع نخواهد كرد . سعد ادامه مىدهد : چون برگشتيم در بين راه سه فرسنگ به حلوان مانده ، احمد بن اسحاق تب كرد و بيمارى سختى گرفت كه از زندگى دست شست و هنگامى كه وارد حلوان شديم ، در يكى از كاروانسراهاى آن فرود آمديم . احمد بن اسحاق يكى از همشهريانش را كه مقيم حلوان بود نزد خود خواند و سپس به ما گفت : امشب از نزد من بيرون رويد و مرا تنها بگذاريد . هركدام از ما به خوابگاه خود رفت ، نزديك صبح فكرى به سرم زد ، چون چشم گشودم ، كافور خادم مولايم ابو محمد عليه السّلام را ديدم كه مىگفت : خداوند اجر شما را در اين مصيبت زياد كند ، و برايتان اين فاجعه را جبران نمايد ، ما از غسل و كفن رفيق شما فراغت يافتيم ، شما براى دفن او برخيزيد ، زيرا كه او مقامش نزد سرور شما از همه‌تان گرامىتر است . سپس از چشم ما غايب شد و ما با گريه بر جنازه احمد بن اسحاق حاضر شديم و حقّ او را ادا كرديم و مراسم او را به پايان رسانديم ، خدا رحمتش كند . « 1 » 2 - حديثى است كه ثقة الاسلام كلينى در كافى آورده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : آيا گمان مىكنيد كه هريك از ما به هركس دلمان بخواهد مىتواند وصيت كند ؟ نه به خدا قسم ، بلكه امامت عهد و پيمانى است از طرف خدا و رسولش براى مردى پس از مردى ديگر تا امر به صاحبش برسد . « 2 » چون اين مطلب را دانستى ، بايد گفت كه امامت مولى و سيّد ما حجّة بن الحسن العسكرى صاحب الزمان - عجّل اللّه فرجه الشريف - به هردو راه ( نصّ و معجزه ) به وسيله روايات متواتره ثابت است كه در دو فصل قسمتى از آن‌ها را مىآوريم تا اين كتاب از دليل خالى نباشد .

--> ( 1 ) . الاحتجاج : 2 / 268 ؛ گفتنى است كه حلوان شهرى بزرگ در مرز ايران و عراق بوده كه اثرى از آن برجاى نمانده و شهر سرپل‌ذهاب - كه آرامگاه احمد بن اسحاق در آن زيارتگاه مردم است - در محلّ آن احداث گرديده است . ( مراقد المعارف 1 / 119 ) . ( مترجم ) ( 2 ) . اصول كافى : 1 / 277 .